Rechtstaat? Nee. Absoluut niet!

Schalken

Schalken 1

Eind juni 2011 nam Tom Schalken ontslag als raadsheer in het Amsterdamse Hof uit onvrede over zijn behandeling door de Amsterdamse rechtbank tijdens het proces Wilders. Hij wilde vrij kunnen spreken over wat hem was aangedaan.

Schalken zou een boek gaan schrijven dat gebaseerd zou zijn op zijn dagboek aantekeningen tijdens het Wildersproces. Dat boek verscheen een maand later, in juli 2011 en we kunnen dus vaststellen dat hij snel kan schrijven. Sinds die tijd hebben we helemaal niets meer van Schalken gehoord. Zijn interview met de NRC kort na zijn aftreden en de vernietigende kritieken erop uit de juridische wereld was het laatste.

De Amsterdamse rechtbank had even eerder kritiek gehad op de uitspraak van de eerste strafkamer van het Amsterdamse Hof, waarin inhoudelijk een veroordeling werd gegeven van het Kamerlid Wilders voor diens politieke uitspraken over de islam. Schalkens eigen president Verheij had hem erop gewezen dat het in Nederland gebruikelijk is dat rechters zich onthouden van deelname aan het maatschappelijk debat, ook als dit hun zelf aangaat, voor zover de betrokken items geen onderdeel vormen van juridische vragen die hun worden voorgelegd. Dit geldt zowel voor als na hun ontslag als rechter.

De wrakingskamer vond, denk ik, dat het gedrag van Schalken tijdens het z.g. etentje bij Bertus Hendriks de functie van de rechter in de ogen van het publiek zou ondermijnen, als daar niet in een openbare rechtszaak afstand van werd genomen. Dat blijkt wel niet rechtstreeks uit het wrakingsvonnis, maar het publieke vertrouwen in de rechtspraak lijkt wel een overheersende rol te hebben gespeeld.

Toen later Advocaat Generaal Aben van de HR in een uitgelekte notitie de gewraakte rechter in het gelijk stelde, was het met dit vertrouwen even helemaal gedaan. De aanhang van Wilders maar ook andere Nederlanders hebben het optreden van de justitionele autoriteiten ervaren als een samenzwering tegen Wilders. Diens vrijspraak heeft gelukkig de gemoederen weer wat bedaard.

Lees  verder.

Hoe oorlogen beginnen

Veertig jaar geleden werd een serie TV-lezingen van de historicus AJP Taylor als boek uitgegeven. De Nederlandse vertaling is sporadisch nog terug te vinden.

Van de flaptekst:

Dit boek is ontstaan uit een serie lezingen gehouden voor de Engelse televisie in 1977. Ze geven een beschrijving van het ontstaan van zeven “moderne” oorlogen, die sterk tot de beeldvorming over oorlog hebben bijgedragen. Het betreft de Europese oorlogen van Napoleon tot en met de “koude oorlog”. Algemene teneur is dat oorlogen ontstaan en qua omvang groeien doordat de situaties die door de staatslieden gecreëerd zijn, hen uit de hand lopen. Het boekje is overdadig geïllustreerd met foto’s en reproducties van pentekeningen en schilderijen uit de betreffende episodes. De indruk wordt daardoor, in eerste instantie, gewekt dat hier uitsluitend van een plaatjesboek met tekst sprake is. De tekst is echter van dergelijk niveau dat deze ook op zichzelf kan staan see this website. Een eenvoudig boekje, waarbij wat meer achtergrond over de betreffende periodes voor jonge lezers wel gewenst zou zijn.

Over het ontstaan van de Eerste Wereldoorlog is sinds het uitkomen van dit boek nog enorm veel archiefmateriaal boven gekomen dat Taylor’s behandeling en zienswijze van zijn onderwerp hier en daar ontkracht. Maar hoewel WO1 de sluitsteen van zijn betoog is, leggen die ontwikkelingen binnen de historische wetenschap geen hypotheek op dit boek.

Lees verder

Een walgelijk onderkruipsel

by · 12 augustus 2016

De EU heeft verkeerd gegokt met de migratiedeal – aldusLTFlyerPechtold1 Alexander Pechtold. En die deal en het EU-lidmaatschap kan Turkije verder vergeten volgens de D66-leider.

Het is onmogelijk in politiek Den Haag een ernstiger moreel gecorrumpeerd achterbaks onderkruipsel te ontwaren dan Alexander Pechtold. Inclusief alle ontkenningen van gezond verstand de afgelopen jaren is hij de politicus die zich het meest te kijk heeft gezet over de open grenzen van de EU en asielmigranten. Dat hij in alle redelijkheid ook om andere redenen tenminste al een jaar of vier terug uit de landelijke politiek had moet verdwijnen is daarbij een detail. Maar de man geeft leiding aan een fractie ja-knikkers, en hij is de stem van de idiotarian journalistiek, dus kritiek op hem hoor je eigenlijk nooit. Ook vreemd: na 10 jaar politiek leiderschap is er in zijn partij niemand te ontwaren die hem zou kunnen opvolgen. Ook dat zegt veel over de politicus Pechtold.

Lees verder:

Politieke corruptie als gewoonte – UPDATED

Bron: Veren of Lood

is 2

De basis van corruptie is dat het gewoontevormend is, en voortkomt uit de dagelijkse omgang met verleidingen die een glijdende schaal creëren.

Dat er weer een PvdA-gemeenteraadslid is betrapt op geknoei met verantwoordelijkheden en vermenging van belangen – in Maastricht, de stad waarin de PvdA het CDA ooit afloste vanwege het oeverloze gekonkel van de roomse regenten, verbaast al niet al teveel meer. PvdA’ers en geld vertonen dezelfde samenhang als katholieke priesters en weerloze misdienaartjes gedurende de jaren vijftig: als ze er eenmaal aan hebben gezeten is het moeilijk het van zich af te wassen. Het proces is overigens hetzelfde: door jezelf wijs te maken dat je het allemaal voor hun heil doet, creëer je daarmee voor jezelf de morele rechtvaardiging ergens recht op te hebben. Het vervolg is een kwestie van gewoonte en verslaving – bovendien kun je toch niet meer terug.

PvdA
Dat is allemaal walgelijk genoeg, maar nauwelijks rechtvaardiging er nog een stuk aan te wijden. Dat de PvdA en haar leden los zijn komen te staan van de mensen die zij pretenderen te vertegenwoordigen is een maar al te bekend feit. Dat het gevolg maar al te vaak is dat er steeds meer geld blijft hangen aan vingers die er niet op gemaakt blijken om kleverigheid en belangenverstrengeling te weerstaan eveneens. Dan kan Hans Spekman nog zo hard roepen dat PvdA’ers hun stinkende best doen – hetgeen inderdaad te ruiken is – maar waaraan het de partijvoorzitter aan ontbreekt is een partij die in staat is zijn leden voldoende te screenen op moreel besef. Kaderopleiding vereist niet alleen handigheid in politieke spelletjes, maar ook enige morele ondersteuning. Dat spreekt nooit vanzelf, hetgeen keer op keer blijkt. Maar ondertussen zijn we het stadium gepasseerd dat een partijvoorzitter van de PvdA op dit vlak nog redding kon brengen. De rotting zit te diep, het is de hoogste tijd de PvdA op te heffen.

Huiver verder.

Geert Wilders is de Michiel de Ruyter van deze tijd

Door Joost Niemöller

Uit de peiling vandaag van Maurice de Hond blijkt dat de PVV266px-Bol,_Michiel_de_Ruyter onafgebroken op de eerste plaats staat. Met grote afstand tot de eerst volgende partij: PVV staat op 35, VVD als eerstvolgende staat op 24, de PvdA hangt op een schamele 9 zetels. In het afgelopen jaar steeg de PVV met 13 zetels. De afgelopen vijf weken verschoof er geen enkele zetel van partij. We kunnen dus spreken van een structureel beeld.

Daar wordt schouderophalend naar gekeken. Maar dat is natuurlijk helemaal geen schouderophalend dingetje.

Over de PVV verschijnt in de media enkel negatief gekleurd ‘nieuws.’ Over het succes van de partij lees je nooit iets. Ook verschijnen er nooit objectieve, inhoudelijke interviews met de kaderleden van de PVV, zoals dat wel onophoudelijk gebeurt met bijvoorbeeld de kaderleden van D66, GroenLinks, VVD, of PvdA.

Lees verder.